Huub van Zwieten is de nieuwe voorzitter. Sinds kort is hij permanente bewoner van de gebouwde droomsalonboot ‘Somoya’ op de Javakade. Huub is vader van twee pubers en ondernemer van zijn bedrijf TalentFirst, waarmee hij – met 170 collega’s – mensen in het hele land helpt bij ‘Lekker werken’. Dat is ook de titel van laatste en 10e boek over dit onderwerp.
‘Woonbootbewoners zijn net wat specialer dan mensen aan de wal’, vertelt Huub, wat voor hem de reden is om bij de WvA in te haken. ‘Er zijn gewoon heel veel leuke, originele mensen aan boord van woonschepen. Daar word ik vrolijk van!’

Heeft sinds 1993 een woonboot aan de Oostenburgergracht, sinds 2017 op een nieuwbouw schip, na 5 jaar gesteggel met gemeente Amsterdam, Waternet en de Welstandscommissie

Vaart sinds zijn opleiding aan de Hogere Zeevaartschool Amsterdam begin jaren tachtig door de stad.

Houdt zich bezig met bestuurssecretariaat & IT.
Werkzaam in supply chain management, ambitieus doe-het-zelver.

Het water heeft altijd een grote aantrekkingskracht op mij gehad. Ik heb in mijn leven veel gevaren, zowel voor werk als privé. Wonen op het water was nog een lang gekoesterde wens, die in 2012 in vervulling kwam. Samen met Ingeborg woon ik op een fantastisch voormalig passagiersschip op de Levantkade. Vanaf het begin zijn we bezig geweest met verduurzamen en sinds een jaar of 8 zijn we 0 op de meter. Heel mooi en nuttig dat ik nu mijn kennis kan delen met andere woonbootbewoners. Samen met een clubje enthousiastelingen geven wij andere woonbootbewoners advies hoe zij hun schip of ark kunnen verduurzamen.

k ben een arkbbewoner sinds 2007. Heb inmiddels op drie locaties in Amsterdam op het water gewoond en nu op het IJsbaanpad in Zuid.
Ik heb een ontwerpstudio op de NDSM-werf en heb mij gespecialiseerd in het ontwerpen en in de realisatiebegeleiding van waterwoningen.
Zowel nieuwbouw als verbouw, interieur en exterieur.
Liep in het proces bij de Omgevingsvergunning tegen problemen aan in het proces, en vind dat dit soepeler zou kunnen.
Graag pak ik dit op in een breder verband waarbij aanvrager en verlener dichterbij elkaar gebracht worden wat voor beide partijen constructiever werkt.
Privé ben ik ook een man van het water; hou van zeilen, van varen door de grachten met sloepje, surfen, zwemmen, etc.

Samen met mijn gezin zijn wij sinds 6 jaar de trotse eigenaar van ons schip “Drijfveer”. Ik ben reeds 25 jaar in Amsterdam met sloep, roeiend en sinds kort ook steeds vaker zwemmend op of dus in het water te vinden.

In mijn directe omgeving zijn er diverse kademuur projecten van gepland- tot spoedherstel maar ook groenprojecten. De bewoners hebben dan niet altijd de mogelijkheid om een vuist te maken voor hun eigen belangen. Via lokale verenigingen is er al meer slagkracht. De WVA kan deze individuen maar ook die lokale verenigingen voorzien van de juiste ondersteuningen en als aanspreekpunt fungeren voor gemeente op centraal niveau. Aangezien de komende jaren vele kilometers kade vernieuwd dient te worden zal dit onderwerp nog wel even op onze agenda staan.

Mijn uit de hand gelopen hobby is meubels lassen (en smeden) in de werkplaats op mijn woonschip, de MS Kwiek, voormalig kustvaarder in 1926 gebouwd in Groningen. Die heb ik ruim dertig jaar geleden gekocht en is nooit af. Kan nog steeds varen maar gezien alle regelgeving is de vraag hoe lang nog… Ik heb onderhand veel ervaring op gedaan met corrosie bestrijding op (stalen) schepen (impressed current), want rust roest….

In het dagelijkse leven ben ik consultant als hydrogeoloog/geofysicus wat zoiets is als een moderne wichelroede loper. Voor de WVA heb ik mij verdiept in het dossier precario.

Ik woon inmiddels 30 jaar op een woonboot in Amsterdam. In 2000 verhuisde ik met schip en gezin naar het Oostelijk Havengebied. Daar heb ik samen met andere bewoners de Werkgroep erfpacht en het Zeeburgs Botenoverleg opgezet en geleid. Met deze organisatie gaf ik beleidsadviezen waaronder over het verplaatsingsprotocol.
Als jurist bestuursrecht ben ik inmiddels goed op de hoogte van woonbootzaken. Ik heb zitting gehad in de klankbordgroep Waterwonen waar ook de Schepen Binnenstad Amsterdam, en de Landelijke Woonboot Organisatie bij betrokken waren.

Ik heb me aangesloten bij de WVA omdat ik hoop dat ik met mijn kennis misschien nog iets kan betekenen voor woonbootbewoners in de stad en wellicht landelijk. Ik hoop op een gezellige organisatie die ook tanden durft te laten zien en haar leden adequaat kan ondersteunen.

Dat het fijn vertoeven is op het water wist ik. Jaren terug woonde ik op een ark in de Da Costakade. Sinds twee jaar woon ik met Sibo en hond Skipper op de Volle Maan, een woonschip in de Realengracht. Wat een stek!
Ik ben er inmiddels achter gekomen dat het goed is om je als woonbootbewoners te verenigen en van je te laten horen. Communiceren onderling is leuk en soms ook nuttig, communiceren met mensen die over ons beslissen, ontzettend belangrijk. Lijkt me leuk om mijn steentje hier aan bij te dragen.

In mijn werkende leven schrijf en eindredigeer ik voor Adformatie.

“Nog steeds onze beste beslissing ooit”, zeggen we tegen elkaar als we het hebben over onze wad- en sontvaarder aan de Levantkade. Omdat ik er zo van geniet én omdat het wonen op het water zo in beweging is, ben ik als secretaris actief voor de Woonbootvereniging Amsterdam. Ik hoop in deze rol een bijdrage te kunnen leveren aan de lopende en toekomstige projecten binnen de WVA.
In het dagelijks leven run ik mijn eigen uitvaartbedrijf (hart & ziel uitvaarten) en freelance af en toe als financieel manager.

Wordt jij onze nieuwe secretaris?